Recensie: ‘The Eyes are the Best Part’ – Monika Kim

Ji-wons leven is in wanorde. De affaire van haar vader heeft haar familie aan flarden gescheurd, waardoor zij hun waardeloze leven weer op de rails moet krijgen.

Dus wanneer het onaangename nieuwe, blanke vriendje van haar moeder ten tonele verschijnt, opscheppend over zijn gebrekkige kennis van de Koreaanse cultuur en naar Aziatische serveersters in restaurants lonkt, wordt Ji-wons greep op haar emoties onder druk gezet. Terwijl hij naar haar en haar zus staart in hun claustrofobische appartement, raakt Ji-won steeds meer geobsedeerd door zijn schitterende blauwe oogballen.

Terwijl haar fixatie en woede toenemen, besluit Ji-won dat ze het enige moet doen dat haar familie zal redden… en ook haar verlangens moet beteugelen.

In het debuut van Monika Kim hoef je geen enorm enge situaties te verwachten. Er zijn geen geesten, spoken of zombies. Wel worden er behoorlijk wat oogballen gegeten en dit wordt in detail verteld. De opening van het boek begint rustig, we leren wat over het leven van Ji-won, haar zusje en haar moeder en de Koreaanse cultuur. Een voorbeeld hiervan, met het thema wat het hele boek door terugkomt, is het eten oogballen. In eerste instantie lees je alleen de details over de oogballen van vissen, maar zodra de moeder van Ji-won een nieuwe vriend heeft begint ze te fantaseren en te dromen over het eten van menselijke oogballen. Bah bah.

Gaandeweg leren we steeds meer over de bijpersonen: klasgenoten op school, oud-vrienden van Ji-won en de vader van Ji-won. Er wordt teruggesprongen naar het verleden waardoor het heden weer duidelijker wordt en komen we erachter waarom Ji-won en haar familie sommige keuzes maken. Zo wordt het duidelijk dat Ji-won zich eenzaam voelt en mensen dicht bij haar wil houden, wat ervoor zorgt dat ze soms gemene dingen doet – bijvoorbeeld sieraden jatten van haar vriendin. Daarnaast is ze heel beschermend tegenover haar zusje.

Er komen verschillende thema’s aan de orde – naast kannibalisme – in dit boek: cultureel fetisjisme, masochisme, stalking en racisme. Zo heeft de vriend van de moeder van Ji-won een grote liefde voor Aziatische vrouwen, maar vindt ook dat deze minderwaardig dan hem zijn. Dit haalde het bloed onder mijn nagels vandaan. Door de vele thema’s, het horrorgedeelte, spanning en het springen van verleden naar heden leest het boek snel door. De personages vond ik interessant, maar de plot van het verhaal vond ik minder. Ik geef het boek 4 van de 5 sterren.