Recensie: ‘De bevroren vlammenzee’ – Astrid Reynders

Als iemand die eerst vasthield aan Engelse boeken, probeer ik toch steeds meer Nederlandstalige boeken te lezen. Dus als er dan een dystopisch verhaal uitkomt dat geschreven is door een Vlaamse auteur, dan moét ik dat wel lezen. Astrid Reynders bracht onlangs haar debuut uit. Het boek draagt de titel ‘De bevroren vlammenzee’ en is boek 1 in een trilogie voor young adults.

Over wat gaat het boek?

Ellis Marble groeit op in Ignis, het vuurdomein van Onderdom, waar de samenleving verdeeld is in Exceptionelen en Trivialen, mensen met en zonder krachten. Haar leven als Triviaal neemt een onverwachte wending wanneer ze als huishoudhulp bij de vooraanstaande familie Flamma gaat werken. Met de hulp van Anwar, hun oudste zoon, ontdekt ze duistere geheimen die de Exceptionelen verborgen houden. Wanneer ze beseft dat haar rol cruciaal is in een opkomende revolutie, komt haar ware kracht naar voren.

Dystopie

In De bevroren vlammenzee speelt de auteur de typische elementen van dit genre zeer goed uit. Een verscheurde samenleving, de twee groepen, de ongelijkheid, … het is allemaal zo duidelijk in beeld gebracht. We maken kennis met de Exceps (Exceptionelen) en de Trivs (Trivialen). Die eerste groep is erg bevoorrecht en krijgt alle kansen én heeft dan nog eens magische krachten. De Trivs daarentegen leven in armoede en krijgen amper kansen. Zo mogen ze niet leren lezen en hebben ze ook geen krachten.

Het hoofdpersonage, Ellis Marble, is een heel veelzijdig en interessant meisje om te volgen. We zien haar in beide kringen bewegen en zien dus zowel de Exceps als de Trivs in hun eigen habitat. De bijhorende emoties die dit losweekt bij Ellis worden ook prachtig verwoord. Van haar liefde voor Anwar en het ontdekken van nieuwe vriendschappen tot paniekaanvallen en je plekje in de wereld zoeken.

Snel, sneller, snelst

Hoewel ik enorm heb genoten van dit boek en er in een snel tempo doorheen vloog, miste ik soms wat diepgang. Dit boek had gemakkelijk 100 pagina’s langer mogen zijn en ik had er nog steeds van genoten. Op die manier konden enkele zaken toch nog iets meer aandacht krijgen, zoals de training van Ellis die nu veel en veel te snel passeerde. Het is zo’n belangrijk onderdeel van het boek en Ellis haar verhaallijn, maar er wordt amper aandacht aan besteed. Er kwamen wat namen van de leraars voorbij, maar ook die registreerde ik amper omdat ze zo weinig on-page tijd kregen.

Ik gaf het verhaal uiteindelijk toch 4 sterren omdat dit boek gericht is op een jongere doelgroep, en voor hen zal dit (vermoed ik) minder opvallen en storen. Het helpt natuurlijk ook dat het verhaal op zich wel heel leuk en boeiend in elkaar zit!

Brieven

De toevoeging van de brieven vond ik dan wel weer geweldig! Het hield je in eerste instantie in spanning omdat je probeert uit te zoeken wat er aan de hand is, over wie de brieven gaan, etc. Ze voegden toch een extra laag toe aan het verhaal en als de ontknoping dan volgt, wordt de meerwaarde van de brieven helemaal duidelijk. Een leuke extra laag voor het verhaal!

Conclusie

Ik heb echt genoten van dit boek en ben heel erg benieuwd naar het vervolg. Ellis is een boeiend hoofdpersonage en de dystopische wereld wordt erg goed in beeld gebracht. Ik hoop dat er in de volgende boeken iets meer detail en diepgang is, want ik wil gerust meer van Astrid haar Ellis Marble trilogie lezen!