Recensie – Vampyria Hof van Schaduw – Victor Dixen

Wanneer Zonnekoning Lodewijk XIV  sterft, leeft hij voort als de Schaduwkoning. In zijn rijk Vampyria wordt het menselijke volk onderdrukt door de onsterfelijke heersers van de nacht. Jeannes familie wordt afgeslacht vanwege hun geheime activiteiten om een einde te maken aan de macht van de vampieren. Jeanne wil wraak nemen op de moordenaars van haar familie. Door de identiteit van een jonge adellijke dame over te nemen, krijgt zij de mogelijkheid om binnen te dringen in het hof van Versailles. Maar Jeanne is niet voorbereid op de gevaren van het hof.

Dit boek is voor mij de perfecte combinatie tussen fantasy en horror. Ik heb dit boek verslonden. Na het lezen van het eerste hoofdstuk heb ik het tweede deel van Vampyria (die in februari 2024 uitkomt) in de pre-order besteld. Dat ene hoofdstuk was genoeg om te weten dat dit één van de beste boeken zou worden die ik heb gelezen binnen het YA-genre.

Een levende wereld van de doden

Telkens als ik dit boek opensloeg, verdween voor even de tijd. Ik werd meegenomen naar een Vampyia dat ontzettend gedetailleerd en doordacht is geschreven door Victor Dixen. Als een perfect snufje knoflookpoeder verspreid hij informatie die voor de lezer cruciaal is. Dixen heeft een boek over vampieren geschreven, zoals dat nog nooit is gedaan. Andere vampierverhalen vallen voor mijn gevoel nu tegen. Vampyia is een overtreffende stap in de wereld van vampierverhalen, die echt de moeite waard is om te verkennen.

Een horrorversie van de geschiedenis

Ik vind het erg origineel dat dit niet zomaar een fantasy- en horrorboek is over een vampier in de mensenwereld. Dixen heeft een stukje geschiedenis herschreven, dat al heel levend tot de verbeelding spreekt bij geïnteresseerden in geschiedenis. Dat wat al zo aanspreekt, zoals de uitbundigheid en grootsheid van het Versailles onder Lodewijk XIV, heeft hij behouden en verdraaid. Slim en betoverend om te lezen. Het spreekt mij aan dat het niet een verhaal is over een vampier in de mensenwereld. Dit verhaal gaat over een mens in een wereld waar vampieren de macht hebben. Dat is toch net weer iets anders. En het werkt.

Huiveringwekkende plottwisten

De vele plottwisten in dit boek gaven mij de zenuwen. Geen enkel hoofdstuk eindigt met een geruststelling. En dat zorgt ervoor dat je niet kan stoppen met lezen. Op momenten dat Jeannes ware identiteit naar boven komt drijven, gruwelijke gebeurtenissen waaronder de jachttuinen voor vampieren, de vampierlessen (die de sterfelijke adel volgt), de gedrochten die voortkomen uit de experimenten met de Schaduw en de onvoorspelbaarheid van de onsterfelijken. Dat is slechts een handje huiveringwekkende momenten om je een idee te geven. Uiteraard zijn de proeven voor de koningsslok (het moment dat een menselijke edelman en edelvrouw gekozen worden tot lijfwacht van de koning en een slokje van zijn bloed moeten drinken om bepaalde krachtige onmenselijke eigenschappen te verwerven) het ultieme moment van spanning. Het hof spaart niemand die een vleugje zwakte toont. Het boek laat je niet meer los, totdat je ieder woord hebt gelezen. In het laatste hoofdstuk geeft Dixen subtiel een opsomming van alle problemen die nog niet zijn opgelost. Een voorproefje voor het tweede boek.

‘Jongeman, ik wil dat u uw blik verplaatst, die mijn beeltenis te brutaal weerkaatst, ook al bent u nog zo hooggeplaatst!’

Een zin die Jeanne uitspreekt tegen een jonge edelman, nadat zij een conversatieles aan het hof heeft gevolgd. Af en toe komt deze deftige taal naar voren in het boek. Deze woordkeuze en de moeilijkere Franse namen zijn voor sommige lezers wellicht even wennen. Ik heb ervan genoten, omdat dit er juist voor zorgt dat je wordt meegenomen naar zo’n koninklijk hof. De woordkeuze past bij Vampyria.

Dit is een aanrader! Een heerlijk spannend boek voor de koude winternachten!