Recensie: ‘Mother’s Instinct’ – Barbara Abel

Hoewel ik een fervent Engels lezer ben, ga ik af en toe eens voor een Nederlands boek.
Onlangs las ik zo Mother’s Instinct van de Belgische schrijfster Barbara Abel. Het boek
zelf kwam reeds in 2012 uit (origineel in het Frans) en kreeg in 2018 een verfilming.
Recentelijk werd er echter een nieuwere versie van het boek én een nieuwe verfilming
(met o.a. Anne Hathaway) uitgebracht. Het ideale moment voor mij om deze een kans te
geven!

Over het verhaal

Mother’s Instinct is een psychologische thriller. Dit is een genre waar ik zelf nog niet zoveel
leeservaring mee heb, maar thrillers kunnen me doorgaans wel bekoren, dus I’m here for it!
In Mother’s Instinct volgen we het leven van twee vrouwen: Tiphaine en Laetitia. De twee zijn
niet enkel buren maar ook beste vriendinnen. Samen wonen ze met hun partner in mooie, grote
huizen in prachtige wijken. Elk gezin heeft een zoontje. De jongens zijn even oud en groeien als
het ware op als tweelingbroers.
Alles is rozengeur en maneschijn tot er een tragisch ongeval plaatsvindt en de perfecte
werelden van Tiphaine en Laetitia ineens instorten. Deze familietragedie zorgt ervoor dat de
vriendschap tussen de twee moeders voor altijd zal veranderen.

Waar blijft de spanning?

Ik begin graag met een positieve noot, dus bij deze: de Nederlandse vertaling van dit boek is
erg goed. Het volledige verhaal leest enorm vlot en je zou bijna geloven dat het een origineel
Nederlands verhaal is.
Als je aan dit boek begint, moet je er wel rekening mee houden dat er heel wat opgebouwd
moet worden. Ik kan mij voorstellen dat een psychologische thriller sowieso wel wat opbouw
nodig heeft zodat er hier en daar wat spanning gecreëerd kan worden, maar voor mij ging het
allemaal iets te traag. Ik had het gevoel alsof in de eerste 50 à 70% van het boek amper iets
gebeurde. Ik kon wél waarderen hoe de twee vrouwen, en hun respectievelijke partners,
omgingen met alle paranoia, maar bleef toch net iets te vaak wat op mijn honger zitten.
Eens de ontknoping daar is, vond ik het ook allemaal niet zo shockerend. Het was voor mij
allemaal een beetje te voorspelbaar waardoor ik eigenlijk al vrij snel afhaakte. Ik ben doorgaans
niet iemand die boeken niet uitleest en ook bij Mother’s Instinct wilde ik sowieso volharden in
het geval dat er een shockerende plottwist kwam. Voor mij kwam die er echter niet. Ik wil niet
zeggen dat ik het een slecht geschreven verhaal vond, want het was eerlijk waar een fijn boek,
maar voor mij persoonlijk iets te saai.

Conclusie

Helaas was Mother’s Instinct niet helemaal mijn ding. Ik weet niet of het aan mij ligt en ik het
hele ‘psychologische thriller’ gebeuren niet voldoende kan appreciëren of begrijpen, maar voor
mij is het toch niet weggelegd, zo blijkt. Ik las echter tal van lezers die de spanning wél voelden,
dus haal ‘m in huis en oordeel vooral zelf, zou ik zeggen