Recensie: “Versplinterd” – A.G. Howard

Alyssa Gardner wordt achtervolgd door een vloek die al eeuwen op haar familie rust. Dit begon bij Alice (waarop Lewis Carroll het bekende Alice in Wonderland baseerde). Steeds vaker krijgt Alyssa last van deze vloek. Zo hoort ze gefluister van bloemen en insecten. Soms heeft ze zelfs het gevoel dat ze “gefladder” in haar hoofd voelt… Alyssa’s moeder is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en haar conditie verslechterd met de dag. Om haar moeder te redden moet ze de fouten van Alice rechtzetten. Eenmaal in Wonderland blijkt dat de plek veel duisterder en enger is dan Lewis Carroll heeft beschreven. Wie kan Alice vertrouwen? Haar behulpzame vriend Jeb of de mysterieuze Morpheus, haar gids in Wonderland?

Een Wonderland, zoals je nog niet hebt beleefd.

Een onvergetelijke uitbreiding van het bekende Wonderland

Nu ik dit boek gelezen heb, is het onmogelijk weg te denken uit het al bestaande Wonderland van Lewis Carroll. Ik ben meestal enigszins huiverig voor auteurs die een al bestaande wereld willen “aanvullen” of “veranderen”. Ik vrees dan dat het afbreuk doet aan de magie van wat er al is beschreven. Echter, ik ben heel blij dat Howard de keuze heeft gemaakt om dit boek te schrijven. Het is een fantastische hernieuwde inkijk in Wonderland. Een uitbreiding die ik absoluut niet had willen missen. Howard schrijft enorm fantasierijk, alsof ze al schijvend achter Alyssa aanhuppelde. Ze gebruik het Wonderland van Carroll als bruggetje naar haar waanzinnige wereld dat duisterder en verknipter is. De details zijn ontzettend origineel. De onbegrensde verbeeldingskracht van Howard maakt de setting en aankleding van het Wonderland uit Versplinterd een heerlijk zoete traktatie voor fantasyliefhebbers. Een theepartijtje die helaas niet eeuwig duurt.

Heerlijk excentriek

Howard geeft haar personages een uniek en excentriek karakter dat gekker en speelser wordt naarmate de personages meer met elkaar in contact komen. Naarmate Howard het verhaal vertelt, blijkt dat de personages ook op andere en diepere manieren met elkaar verbonden zijn dan op het eerste gezicht te zien was. Heel interessant om als lezer te ervaren.

Alyssa is een spetterend voorbeeld van een uniek karakter. In het begin van het boek krijgt de lezer een inkijkje in haar creatieve uitspattingen. Ze maakt morbide mozaïeken van gedode insecten, zodat ze hun gefluister niet meer kan horen. Vanaf dat moment wist ik dat ik het boek snel zou uitlezen. Ik ben enorm fan van eigenzinnige personages! Morpheus is ook een uitstekend voorbeeld van een fantastisch personage van Howard. Zijn duistere trekjes en mysterieuze beweegredenen, waarmee hij Alyssa door Wonderland leidt, zijn prikkelend voor de lezer. Na iedere bladzijde vond ik het nog leuker om deze personages door en door te willen leren kennen.

Zelfs in de verhaallijnen is Howard excentriek. De romantiek is verre van bekende, al bewandelde, paden. Ik heb genoten van Alyssa’s dubbelzinnige gevoelens voor Jeb én Morpheus.

Op en top een fantasy boek

Voor mij heeft Howard een ultiem fantasyboek geschreven. Het is een hoop gekte vermengd met zoetigheid en een laagje duisternis. Avontuur zwakt geen moment af door de ijzersterke verhaallijnen, de vlotte schrijfstijl en enorme levendigheid van de personages.

Voor alle fantasyliefhebbers: dit is het moment om mee te fladderen met de mot die je naar Wonderland brengt.

Recensie geschreven door Tilana Akker