Ik ben altijd op zoek naar leuke nieuwe fantasy boekreeksen. Jij ook? Dan heb ik goed nieuws! Maithree Wijesekara bracht onlangs namelijk haar eerste boek uit: The Prince Without Sorrow. Het is deel 1 in een nieuwe trilogie genaamd ‘The Obsidian Throne’ en is geïnspireerd door Mauryaanse Rijk van het oude India. Iets waar ik zelf totaal geen kennis van had, dus enorm verfrissend om eens iets nieuws te lezen. Ook benieuwd?

Waarover gaat het boek

The Prince Without Sorrow is een fantasyboek dat wordt verteld vanuit twee perspectieven. Enerzijds heb je Shakti, een mayakari (heks) die gebonden is aan een code, opgelegd door de mayakari uit (zelf)bescherming. Nadat haar tante wordt vermoord, spreekt Shakti een vloek uit die niet helemaal volgens plan gaat. Ze trekt vervolgens naar het paleis de keizer en infiltreert bij de royals.

Aan de andere zijde heb je prins Ashoka, de jongste royal in de tirannie van keizer Adil. Hij is een beetje een buitenbeentje omdat hij de heksenjachten verafschuwt en verandering wil. Wanneer zijn vader plotseling overlijdt, wordt Ashoka naar een regio gestuurd waar natuurgeesten voor onrust zorgen.

Beide hoofdpersonages moeten een manier vinden om om te gaan met de onvoorziene gevolgen van Shakti’s vloek.

Een echte fantasy!

Er zijn heel wat dingen die ik enorm leuk vond aan het boek. Ten eerste de focus op pure fantasy. Het boek wordt een beetje verkocht onder het ‘romantasy’ genre maar eigenlijk is er in dit eerste deel nog geen romantiek te bespeuren. Er worden zaadjes gepland, dat zeker, maar we kunnen nog niet spreken van uitgesproken liefdes en/of relaties. De focus ligt dus echt op fantasy elementen: de mayakair, de natuurgeesten, en heel wat natuur world-building in het algemeen. Echt heel leuk om in deze wereld ondergedompeld te worden.

Een tweede goed uitgewerkt iets in dit boek zijn de personages. Shakti is een sterk vrouwelijk personage en haar impulsiviteit is aanstekelijk. Ze komt ook in contact met prins Ashoka’s zus en de dynamiek tussen deze twee vrouwen vind ik zo ontzettend leuk! Ook Ashoka zelf en zijn bodyguard Rahil (mijn favoriete personage) zijn een geweldig duo. Deze, en natuurlijk nog andere, personages zijn goed uitgewerkt en ik ben razend benieuwd om meer over hen te lezen in de volgende boeken. Maar ook de wezens die in deze wereld voorkomen zijn erg leuk. Van gigantische luipaarden tot coole, vliegende serpenten; we krijgen een wereld vol leven voorgeschoteld.

Als laatste heb je verschillende plotlijnen. Het gegeven van de mayakari vind ik sowieso super interessant, en hier wordt dieper op ingegaan tijdens het verhaal. Dit is natuurlijk het eerste boek in een nieuwe serie dus er is veel opbouw naar grotere dingen. Op sommige vragen krijg je dus een antwoord, op andere (nog) niet.

Oké, het is duidelijk

Hoewel ik enorm heb genoten van het verhaal in dit boek en de schrijfstijl heel vlot was, maakte Maithree er zich soms schuldig aan om iets ‘te obvious’ te maken. Twee keer hetzelfde zeggen in een zin, maar op een andere manier, is niet altijd nodig. Nu, ik moet toegeven dat ik me er niet echt aan gestoord heb aangezien ik echt wel gefocust was op het verhaal, maar ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die zich niet helemaal vinden in haar schrijfstijl.

Conclusie

Het eerste deel heeft mij super benieuwd gemaakt naar de Obsidian Throne trilogie. Interessante personages, een leuke wereld en een boeiende verhaallijn maken van The Prince Without Sorrow een dikke aanrader! Wees je er wel van bewust dat je met vragen zal achterblijven en wel nog eventjes moet wachten tot de antwoorden ;-).