Recensie: Moordgids voor lieve meisjes

Deze recensie van Moordgids voor lieve meisjes is geschreven door Minca. Wil je meer van Minca zien? Volg haar op Instagram (@my.winged.books) of bezoek haar blog! 

Moordgids voor lieve meisjes: wat start als een onschuldig profielwerkstuk, wordt langzaamaan een daadwerkelijk politieonderzoek.

Het verhaal wordt volledig vanuit Pip’s perspectief geschreven, maar wat het verhaal zo bijzonder maakt, is dat het logboek dat Pip bij houdt voor haar werkstuk, gedeeltelijk in het boek is opgenomen. Na een of enkele hoofdstukken worden nieuwe ontdekkingen, interviews of onderzoeken door Pip op papier gezet en die zijn opgenomen in het verhaal. Dit zorgt ervoor dat het verhaal niet eentonig wordt. Naast de interessante interviews die erin uitgewerkt worden, komen er ook mindmaps, printscreens van whatsapp gesprekken of Facebookreacties voorbij. Dit alles vormt het grote onderzoek waarmee het hoofdpersonage bezig is. Naarmate Pip meer en meer informatie verzameld en betrokkenen interviewt, raak je als lezer de dader regelmatig uit het oog. Telkens als er een vermoeden komt opspelen, weet de auteur het verhaal opeens weer een draai te geven waardoor er ineens nóg een mogelijke dader in het spel komt. Terwijl Pip steeds dichterbij de waarheid komt, komen er meer en meer signalen waardoor het lijkt alsof iemand haar tegen werkt. Iemand die wilt voorkomen dat de waarheid aan het licht komt. Dit zijn steeds subtiele en redelijk onverklaarbare dingen, waardoor er geen directe dader daarvan aangewezen kan worden. Dit werkt frustrerend maar brengt ontzettend veel spanning met zich mee. Zeker als blijkt dat diegene steeds dichter bij Pip in de buurt komt. Maar zij kan het onderzoek, de mogelijkheid dat Sal onschuldig is, niet van zich afzetten en met wat hulp van buitenaf blijft ze doorzetten. Het enige wat het verhaal een beetje onrealistisch maakt is dat een eindexamenleerling meer ontdekkingen doet in een vermissing en moordzaak dan de politie had gedaan. Dit feit blijft gaande het verhaal toch wel voelbaar, ook op de momenten dat Pip ontdekt dat er misschien een jonge agent in het complot is betrokken.

Conclusie

Er komen veel personages in beeld. Het overzicht is daardoor af en toe wat lastig om te behouden. Maar doordat Pip aantekeningen bijhoudt in haar logboek wordt het allemaal overzichtelijker. Ze typt hier soms conclusies of samenvattingen die ook zeker handig zijn voor de lezer om alles goed op een rijtje te houden. Maar de aantekeningen nemen af in hoeveelheid wanneer Pip meer en grootse ontdekkingen doet. Deze volgen elkaar steeds sneller op en ook de bedreigingen worden groter. Dit alles zorgt ervoor dat het boek lastig weg te leggen is. Het tempo ligt hoog en telkens wil je weten hoe het verhaal verder gaat en wanneer de ontknoping plaats zal vinden. Wanneer het eindelijk zo ver is voelt het verhaal meer als een film. De gebeurtenissen lijken levensecht en de laatste 200 bladzijdes zijn zo gelezen. Een veelzijdig en ontzettend spannend verhaal dat naarmate er ontdekkingen gedaan worden en geheimen worden onthuld, lastig weg te leggen is. Je wilt gewoon weten hoe het verhaal afloopt.

Recensie geschreven door Minca:

Op oudejaarsdag 2017 nam ik een fantastisch besluit: een eigen boekenblog. Ik heb al zoveel leuke lezers, bloggers, auteurs en andere creatieve mensen leren kennen. Ik lees het liefst Young Adult, Fantasy en New Adult en heb naast lezen nog een bijzondere hobby: boekenleggers verzamelen. Mijn verzameling staat inmiddels op ruim 4.000.  Meer van Minca? Volg haar op Instagram (@my.winged.books) of bezoek haar blog!

Boekenbox proberen?

Wist je dat So Many Pages een boekenbox heeft met Young Adult boeken zoals Schim en Schaduw? Elke maand het leukste boek, exclusieve goodies en persoonlijke note van de auteur! Klik hier voor meer informatie.