Recensie: ‘Daughters of Olympus’ – Hannah M. Lynn

Aan Griekse mythology retellings de laatste tijd geen tekort. Of je nu graag over Medusa, Medea, Psyche, Zeus of een ander personage uit de mythes leest, er zijn boeken zat. Ik kocht zelf onlangs nog Orphia And Eurydicius van John Elyse en Clytemnestra van Costanza Casati. Eén van mijn favoriete personages binnen Griekse mythology blijft wel Persephone. En laat schrijfster Hannah M. Lynn nu net met een nieuw boek komen over de godin van de onderwereld!

Over het boek

Daughters of Olympus is het nieuwste boek van Hannah M. Lynn, maar zeker niet haar eerste boek die een retelling van een Griekse mythe brengt. Eerder bracht ze reeds The Grecian Women trilogie uit met een boek over Medusa, Clytemnestra en de zussen Hippolyte en Penthesilea. Hoewel deze boeken op mijn TBR (en de eerste in mijn kast) staan, was Daughters of Olympus het eerste boek dat ik las van Lynn. En het zal zéker het laatste niet zijn!

In Daughters of Olympus volgen we de verhalen van Persephone (godin van de onderwereld) en haar moeder Demeter (godin van landbouw en graan). Het boek bestaat uit drie delen waarbij we eerste de POV van Demeter krijgen. We zien hoe zij opgroeit en later zich terugtrekt in de wereld bij de mensen die zij zo lief heeft. Het enige wat zij écht nog heeft is haar dochter. Tot die dochter haar wordt ontnomen. Nu wil Demeter er alles aandoen om haar dochter terug te krijgen.

In het tweede deel krijgen we Core aan het woord. Het wordt al snel duidelijk dat zij snakt naar vrijheid en haar eigen leven wil opbouwen. En dat doet ze ook, tot op de dag dat Hades haar ontvoert.

Een verhaal over vrijheid, keuze en moeder-dochterrelaties

Het eerste dat me al meteen opviel in dit boek, was de schrijfstijl van Lynn. Ze schrijf énorm vlot, waardoor je meteen mee wordt gezogen in het boek. Ze schuift ook tal van andere Griekse goden/personages naar voren (met een kleine uitleg), wat ik als fan van Griekse mythology erg fijn vond.

De POVs van Demeter en Core/Persephone lezen was een hele beleving. Ik kon zo genieten van hoe beide personages zaken volledig anders beleefden. De achtergrond en groei van Demeter alsook de relatie tussen Core en Ione vond ik geweldig om te zien.

Ook de relatie tussen Persephone en Hades vond ik erg aangenaam om te lezen in Daughters of Olympus. Hades werd niet perse als the bad guy afgebeeld (alhoewel hij natuurlijk wel Persephone ontvoerde…).

Conclusie

Daughters of Olympus is een absolute aanrader voor fans van Griekse mythology. Ik heb erg genoten van het verhaal en de vlotte schrijfstijl van Hannah M. Lynn. Het enige minpuntje voor mij was dat ik graag meer van Persephone en Hades had gezien. Ik vind hun dynamiek altijd leuk om te lezen en in boek dit lag de nadruk daar natuurlijk niet op. Ik verwachtte het dus ook niet maar had graag iéts meer ervan gezien.