Recensie: De grot die gebouwd was – G.J.G. Klaassen

Met zijn prachtige kaft is De grot die gebouwd was een echte eyecatcher. De grot die gebouwd was is het debuut van Klaassen en neemt de mysterieuze Citadel van Amirao, in het rijk Merhan. Van zowel de Citadel als Merhan zijn voorin het boek twee prachtige kaarten opgenomen, waardoor je je direct thuis waant in de wereld van hoofdpersoon Sidon. Daarnaast bevat het boek een handige kalender met de dag- en jaartelling die in het verhaal gebruikt worden. Deze informatie zorgt ervoor dat je direct nog meer inzicht krijgt in de wereld van de Citadel.

Het verhaal focust zich op het schoolleven binnen de Citadel. Dit schoolleven wordt enorm, uitgebreid beschreven en uitgewerkt, waardoor, na een proloog die veel spanning beloofd, het verhaal veel van zijn vaart verliest. Dat maakt dat het wat moeite kost om echt in het verhaal te komen. De belangrijkste functie van deze details is het uiteenzetten van de wereld waarin het verhaal zich afspeelt, maar, omdat veel van de beschreven plaatsen in het boek niet worden bezocht. Dat is jammer, want daardoor voelt het soms alsof de muren van de Citadel op je af komen. Al is dat misschien ook wel stiekem de bedoeling…… Aan de andere kant zorgen de gedetailleerde beschrijvingen van het leven van Sidon en zijn klasgenoten ervoor dat je, je snel onderdeel voelt van de groep en het dagelijks leven in de Citadel.

Sidon, komt de Citadel binnen als eerstejaarsstudent. Net als alle andere studenten in de Citadel is hij zijn beide ouders verloren en komt hij uit een weeshuis. De bewoners van de Citadel, worden door de rest van Merhan vermeden. De studenten die er wonen zijn overgeleverd aan een streng regime, dat in stand gehouden wordt door wachters die niet aarzelen om lijfstraffen uit te voeren. Wanneer Sidon een mysterieuze brief vindt met een onheilspellende boodschap over de Citadel, gaat hij samen met zijn vrienden op zoek naar antwoorden. Wat volgt is een riskante zoektocht, die niet alleen om de Citadel blijkt te draaien, maar ook om het leven dat de vrienden daarvoor leidden…

Het verhaal lijkt langdurig op te bouwen naar een hoogtepunt, maar uiteindelijk komt dat er, ondanks de geheimen die worden onthuld, eigenlijk niet. Het verhaal krijgt ook geen echt einde, waardoor de nieuwsgierigheid van de lezer niet wordt bevredigd en het boek je in een staat van flinke verwarring achterlaat. Alles aan het verhaal voelt als een introductie voor volgende delen. Dat is, na het tot in detail volgen van Sidon en zijn vrienden, behoorlijk frustrerend, maar, wekt anderzijds ook zeker een bepaalde nieuwsgierigheid.

Het boek voor deze recensie is verleend aan So Many Pages & Floor als recensie-exemplaar.