Recensie: ‘The End Crowns All’ – Bea Fitzgerald

De Britse Bea Fitzgerald kwam vorig jaar uit met een ge-wel-dig debuut. Girl, Goddess, Queen werd in no time één van mijn favoriete boeken. Het werd dus uitkijken geblazen naar haar volgende boek. En dat is er sinds vorige maand: The Ends Crowns All (De Vloek van het Orakel in het Nederlands). Ook dit is opnieuw een Griekse mythologie retelling. Waar GGQ over Persephone and Hades ging, koos Fitzgerald er deze keer voor om een enemies-to-lovers liefdesverhaal te midden van de Trojaanse oorlog te vertellen. Hoofdrolspelers zijn Helen(a) en Cassandra.

Wie kent het verhaal van de Trojaanse oorlog niet?

Het verhaal van de Trojaanse oorlog is één van de bekendste uit de Griekse mythologie. Paris die naar Sparta afreist en daar de getrouwde Helen(a) ontvoert. Uit wraak startte haar man, de Spartaanse koning Menelaos, een oorlog tegen de Trojanen. Na 10 jaar oorlog komt er dan de bekende list van Odysseus met het houten paard. Om het even kort door de bocht te schetsen.

Maar wie Bea Fitzgerald kent, weet intussen al dat zij aan dit verhaal een feministische draai zal geven. En dat doet ze door te focussen op de relatie tussen Cassandra (de dochter van de Spartaanse vorsten, gekend om haar visioenen) en Helen(a).

Ook voor de rest van het verhaal houdt Fitzgerald niet vast aan de originele mythes. Ze durft in te gaan tegen de mythen en doet er helemaal haar eigen ding mee. Als je dus liever vasthoudt aan de traditionele verhalen, zal The End Crowns All je misschien niet bekoren. Ben je klaar om een alternatieve versie te lezen mét representatie van o.a. aseksualiteit? Dan raad ik je sterk aan om deze een kans te geven!

Een echte rival-to-lovers

Veel boeken worden de dag omgeschreven als ‘enemies to lovers’ maar helaas is dat niet altijd het geval. Ik kan je alvast geruststellen dat het hele enemies to lovers element wél goed is uitgewerkt in The End Crowns All. Waar je in het begin van het boek de spanningen tussen de twee vrouwen enorm goed aanvoelt, zie je ze ook beetje bij beetje wegsijpelen. Dit is niet zo’n ‘er gebeurt één iets en ik vergeef alles’ soort van romance (gelukkig).

Je leest het boek trouwens ook vanuit twee POV’s. Ik kan wel alvast zeggen dat Cassandra meer aan het woord komt, maar je krijgt genoeg van Helen(a) te horen om ook met haar te sympathiseren en je in te leven in haar rol. De wisselwerking tussen de twee wordt enorm goed uitgespeeld in het boek, zeker als je weet dat deze twee vrouwen eigenlijk niet echt in aanraking kwamen in de originele mythes.

Ook de God Apollo krijgt een grote rol in het boek. We weten intussen allemaal dat de Griekse Goden geen zachtaardige personages zijn en ook in The End Crowns All komt dit nog eens heel duidelijk naar boven. Ik vond het beeld dat Fitzgerald van Apollo schetste wel echt geweldig en heb enorm genoten van haar interpretatie.

Conclusie

Met The End Crowns All brengt Bea Fitzgerald opnieuw een geweldig verhaal uit. Toegegeven, je moet iets meer kennis hebben van de Griekse mythologie dan voor Girl, Goddess, Queen, maar voor de fans van Bea en/of Griekse mythologie, kan ik dit boek zeker en vast aanraden. Je kan je verwachten aan een totaal nieuwe interpretatie van de Trojaanse oorlog waarbij Helen, Cassandra en de vrouwen van Troje een centrale plaats innemen.