Het geheugenboek| Lara Avery | Recensie | So Many Pages

Recensie: het geheugenboek

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on pinterest
Pinterest

Deze recensie van het geheugenboek is geschreven door Marcella. Wil je meer van Marcella zien? Volg haar op Instagram (@mars_leest)!

Het geheugenboek - intekst foto

Flaptekst ‘het geheugenboek’

De 17-jarige Sammie weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Dan hoort ze dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is en wie haar hart heeft gebroken, en over haar oude jeugdvriend die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen…

Het geheugenboek van Lara Avery zal gegarandeerd je hart breken. Houd je zakdoekjes maar klaar!

Recensie

“Pak me mijn lichaam af, prima, dat gebruikte ik toch niet echt. (…) Maar niet mijn hersenen, mijn echte relatie met de wereld! Ik moet bijkomen, wat een verhaal. Dit boek is serieus een rollercoaster van emoties. Ik heb gelachen om dit boek, ik heb willen vloeken, ik wilde het boek wegsmijten, ik heb gehuild, en ga zo nog maar door.

Het boek gaat over Sammie McCoy, en ik hou van Sammie. Ze heeft een zeldzame ziekte (Niemann-Pick, type C, en rustig maar: Sammie legt precies uit wat dit is). Kort gezegd: Ze zal haar herinneringen verliezen. Daarom schrijft ze alles op voor ‘toekomstige Sam. En met ‘alles’ bedoel ik ook echt alles: liefde, school, vrienden, familie, alles komt aan bod.

Lara Avery tovert met woorden. Er staan zinnen in dit boek die ik wil hebben op een hangertje aan een ketting. Zoals: ‘Er is geen ‘zullen’ of ‘kunnen’ meer voor mij. Dingen zijn gewoon.’ Ik brak na het lezen van die zin. Dit is niet wat ik wil voor Sammie. Het boek is zo geschreven dat ik in haar hoofd zit. En alles mee maak: haar aftakeling, maar ook haar groei in bepaalde dingen. Naast de verdrietige dingen staat schrijfster Lara ook stil bij de positieve dingen. Ze heeft Sammie ‘echt’ gemaakt. En dat is wat dit boek perfect maakt, en waardoor ik zo mee leef met Sammie. Ik raad dit boek aan. Het zet je weer met beide benen op de grond. Ga naar de winkel (of webshop) en koop dit boek, en tissues: deze zul je nodig hebben.

Recensie geschreven door Marcella:

Hoi! Ik ben Marcella, *fluistert* en ik ben 32 jaar. Samen met mijn man en dochtertje woon ik in Emmeloord.
Een hobby van mij is, net als van velen van jullie verwacht ik, lezen. En daarom ben ik een tijd geleden actiever geworden in het bookstagramwereldje en dat vind ik superleuk. Heerlijk kletsen over boeken, mijn oneindige TBR stapel aanvullen en prachtige boekenkasten van anderen bekijken. Ik zou het leuk vinden als je me komt volgen, ik volg je graag terug!  Wil je meer van Marcella zien? Volg haar op Instagram (@mars_leest)!

Boekenbox proberen?

Wist je dat So Many Pages een boekenbox heeft met Young Adult boeken zoals het geheugenboek? Elke maand het leukste boek, exclusieve goodies en persoonlijke note van de auteur! Klik hier voor meer informatie

Heb je deze posts al gelezen?

Rage and ruin voorkant

Recensie: Rage and ruin

Jennifer heeft het met dit boek weer gepresteerd om een geweldig verhaal neer te zetten. Ondanks dat het alweer het tweede boek in deze serie, en 6e boek in deze wereld is, weet ze het toch voor elkaar te krijgen om elke keer weer een geheel nieuw plot toe te voegen.

Recensie: Een leven op wielen

You never know how strong you are until being strong is your only choice…
Mathijs de Waard is een veelbelovende profwielrenner. Als het wedstrijdseizoen afgelopen is gaat hij voor het eerst sinds tijden weer eens met zijn vrienden stappen. Mathijs, Tim en René komen echter nooit aan in het café waar ze hebben afgesproken.
Onderweg gebeurt er een heftig ongeluk dat zowel fysiek als mentaal diepe wonden achterlaat. Het leven van de vrienden zal nooit meer hetzelfde worden, hoe goed deze wonden ook genezen. Problemen die lang weggestopt zijn geweest komen aan de oppervlakte en moeten geconfronteerd worden. Zullen ze sterk genoeg zijn om dit samen te doorstaan en verder te gaan met hun leven?