Recensie: ‘The Painter’s Muse’ – Emmelie Arents

Emmelie Arents is een naam die intussen al een belletje kan doen rinkelen. Deze Belgische schrijfster bracht de afgelopen jaren reeds 5 boeken uit. Haar debuut, Het Hart van de Adelaar, verscheen in 2020 en sindsdien heeft ze dus niet stilgezeten. Met The Painter’s Muse brengt Emmelie haar eerste Engelstalig verhaal uit. Deze NA historical fiction komt ook nog eens uit in een prachtig jasje mét sprayed edges. Aan de buitenkant waren we dus meteen verkocht. Maar wat met de inhoud? Lees snel onze recensie!

Het verhaal

In The Painter’s Muse maken we kennis met Lorenzo Scaasi, een getalenteerde artiest die graag wil doorbreken. Wanneer hij in het atelier van zijn vader een masker vindt dat nog eigendom is geweest van Leonardo da Vinci, krijgen zijn vaardigheden ineens een enorme boost.

Door een toevallige ontmoeting en zijn nieuwe talenten, wordt hij aangesteld als schilder bij Marco Contarini. Daar ontmoet hij Artemisia Contarini, de vrouw van zijn opdrachtgever. Zij lijkt vast te zitten in een ongelukkig huwelijk en al snel vinden de twee elkaar.

Niets is echter wat het lijkt in de Palazzo Contarini. Lorenzo raakt verstrikt in een web van mysterie en verlangen. Is er een toekomst met Artemisia? Wat met (het atelier van zijn) vader? Wat houdt Marco achter? En wat met het mysterieuze masker van da Vinci?

De perfecte mix

The Painter’s Muse heeft eigenlijk een beetje van alles. En hoewel dat soms serieus kan tegenvallen, zorgt Emmelie voor een perfecte mix van verschillende thema’s, tropes en whatnots. Je duikt meteen in de wereld van Lorenzo en komt al snel terecht in een mysterieuze setting waar ook de nodige drama aan te pas komt. Na de ontmoeting met Artemisia worden ook elementen van romantiek en verlangen toegevoegd. Voor wie houdt van spicy scenes: ze zijn niet erg uitgebreid in het boek maar ik vind ze op een geweldige manier geschreven waardoor ik er enorm van kon genieten!

De mix is echter nog niet compleet! Ook verraad en geheimen nemen een belangrijke positie in in dit verhaal. En om dit allemaal in een Italiaans jasje te krijgen, is natuurlijk een leuke bonus. Je merkt duidelijk dat de schrijfster zelf een grote fan is van kunst en de Italiaanse cultuur. Emmelie zorgt er met haar woorden voor dat je je zelf helemaal in het Italië van de 17e eeuw waant.

Je volgende bingeread?

Ik heb toch altijd wat schrik als een Nederlandse of Vlaamse auteur een boek in het Engels uitbrengt. Voor Emmelie is dat dan nog eens haar eerste boek in een andere taal. Stel je dan ook mijn absolute verbazing voor toen ik begon te lezen en niet eens doorhad dat dit boek door een niet-Engelstalige auteur was geschreven. Echt een dikke pluim voor Emmelie! The Painter’s Muse is zó goed geschreven, ik ben nog altijd onder de indruk. En het leest dan ook nog eens super vlot. Dit is eigenlijk het perfecte boek voor een bingeread: iets meer dan 300 pagina’s, toegankelijk geschreven, geen al te lange hoofdstukken en een verhaal dat ervoor zorgt dat je ook gewoon wíl doorlezen.

Conclusie

Ik denk dat je uit mijn recensie wel kan afleiden dat ik laaiend enthousiast ben over The Painter’s Muse. Dit boek was een ongelooflijk genot om te lezen. Goed uitgewerkte personages, een intrigerend verhaal en een mooie setting; wat heb je nog meer nodig?! Ik hoop heel erg dat Emmelie in het Engels blijft publiceren naast haar Nederlandse boeken want ze heeft er duidelijk aanleg voor.