Recensie: ‘De Furie’ – Alex Michaelides

Als de naam Alex Michaelides geen belletje doet rinkelen, dan misschien wel The Silent Patient (De Stille Patiënt)? Jawel, zijn eerste boek werd een megahit met meer dan 2 miljoen ratings op Goodreads en een gemiddelde score van meer dan 4 op 5! Enkele jaren geleden kwam ook The Maidens (De Nimfen) uit en onlangs kwam zijn derde boek op de markt: The Fury (De Furie).

Het verhaal

In De Furie maken we kennis met Elliot Chase. Hij nodigt de lezer uit om bij hem aan de bar aan te schuiven en te luisteren naar een verhaal. Het verhaal in kwestie gaat over Lana Farrar, een ex-filmster die samen met enkele vrienden naar een Grieks privé eiland trekt. Op een avond breekt een storm uit en komt de groep vast te zitten op het eiland. Er gebeurt heel wat die avond. Waaronder een moord. Wie is de schuldige? En wie is er vermoord? En vooral: waarom vond deze moord plaats?

Grieks, Griekser, Griekst

Wat ik zelf ook heel leuk vond aan het boek, waren alle Griekse invloeden. Alex Michaelides is zelf van Cyprische afkomst dus de Griekse invloed is niet ver te zoeken. De titel ‘De Furie’ alleen al verwijst al naar de Griekse mythology, maar ook de setting van boek en het typische ‘evil eye’ op de cover schreeuwen natuurlijk Griekenland. Ook doorheen het boek zijn de Griekse invloeden niet weg te denken: van het vermelden van mythologische Goden tot de atmosfeer, het past allemaal mooi binnen het Griekse plaatje. Ik vond het helemaal geweldig!

Mijn bevindingen

Over het algemeen is dit boek heel verschillend van Michaelides’ bestseller The Silent Patient. Zo is het boek bijvoorbeeld opgedeeld in vier bedrijven. Aangezien de ‘cast’ van dit boek een groepje drama- en toneelacteurs is, was dit wel een leuke toevoeging.

Wat wel hetzelfde blijft, is de vlotheid waarmee je dit boek kan lezen. Hoewel ik Elliot Chase als verteller geen leuk personage vond, zorgde hij er voor dat ik steeds wilde blijven lezen. De korte hoofdstukken hielpen natuurlijk ook. Je zegt gemakkelijk ‘nog eentje’ en leest er dan toch een heleboel. Ik las het boek zo in twee zittingen uit!

De spanning wordt heel goed in het boek gehouden door heden en verleden constant af te wisselen. En net wanneer je denkt dat Elliot je iets belangrijks gaat vertellen, bedenkt hij zich en vertelt hij nog even iets anders dat je toch wel zeker moet weten volgens hem.

De spanning werd goed in het boek gehouden, al had ik in het begin een idee wie er de moordenaar en het slachtoffer waren en ik zat er boenk op zo bleek. Ik moet wel toegeven dat de verhalen van Elliot zorgden voor twijfel. Nu en dan dacht ik dat ik er misschien toch naast zat, wat natuurlijk alleen maar leuk is.

Om af te sluiten nog even deze ‘waarschuwing’. De drie boeken die Michaelides schreef, vinden allemaal plaats in hetzelfde universum waardoor er soms crossovers zijn van karakters en informatie doorheen de boeken. Ook in De Furie is dit het geval. Het boek bevat zelf een spoiler voor The Silent Patient dus als je deze nog niet las (en nog wil lezen), ga je best daarmee eerst aan de slag!

Ik gaf het boek uiteindelijk 3,5 op 5 sterren. Een leuk en vlot boek, al kan het voor mij niet The Silent Patient van de troon stoten.