Marise vlucht met haar familie weg van de onbewoonbaar verklaarde Aarde om zich op Mars te vestigen. Daar zullen zij, haar zusje en haar vader de rest van hun leven onder een koepel moeten slijten, terwijl de mensheid hard aan het werk zal gaan om Mars geschikt voor menselijk leven te maken.
Maar wat als Mars in werkelijkheid niet zo doods en verlaten is als haar verteld is? Marise komt al snel tot de ontdekking dat er meer achter de schermen speelt dan zij en haar vrienden konden vermoeden.
Normaal gesproken trekt Sci-Fi mij niet zo, maar wat vond ik dit boek leuk!
Dromen in Rood leest ontzettend makkelijk weg en ik had het dan ook al in een paar dagen uit.
Het verhaal begint op de weg naar Mars. Zelf vind ik Sci-Fi normaal gesproken best lastig. Alles is natuurlijk in de toekomst en erg futuristisch. Jen Minkman legde alles echter in simpele taal uit. Het verhaal is daardoor erg toegankelijk, ook voor de wat jongere lezers.
De hoofdpersoon, Marise worstelt wat met haar seksualiteit. Dit werd benoemd, zonder dat alle aandacht van het verhaal werd afgehaald. Hierdoor bleef je goed in het verhaal maar heeft Marise wel wat extra diepgang. Ook vind ik dit een mooie representatie over hoe seksualiteit voor iemand anders kan zijn. Er wordt ook gerefereerd naar verslavingen in het boek.
‘’Een SF-fantasyverhaal dat je aan het denken zet.’’
Dromen in Rood kan je inderdaad goed aan het denken zetten. Wat is nu goed en wat is nu fout? Hoe behandelen we elkaar eigenlijk?
Ik heb het boek 4,5 ster gegeven.


