Recensie: ‘Stormhart’ – Rolf Bakker

Boven Grommal, de dwergenhoofdstad, laat de stormdraak Vyrillia zich razend en dreigend
zien. In haar schreeuw klinkt één Tarraxyn. Niemand kent die naam, maar de echo ervan zaait
achterdocht in de zalen en mijnen van het IJzerrijk. Aan de grenzen nemen de schermutselingen
met de elfen toe, terwijl angst en verdeeldheid onder de dwergen groeien.
Thalon Saffierhamer, raadgever van de koning, krijgt de opdracht om Vyrillia te stoppen. In oude
geschriften stuit hij op een vergeten profetie en een hint naar het Stormhartkristal, een artefact dat
zelfs de razernij van een draak kan verstillen. Samen met een onwaarschijnlijk gezelschap van
dwergen, een elf, een halfling en een aeran begint hij aan een gevaarlijke queeste.
Terwijl Vyrillia’s dreiging steeds groter wordt en storm en bliksem boven de stadspoorten
samenpakken, dreigt alles waarvoor Thalon gevochten heeft in één klap verloren te gaan. Een
verhaal over moed, opoffering en de kracht van een onverwacht gezelschap.
H2 Het eerste hoofdstuk begint sterk met de dwerg Thalon die een herberg binnenloopt. Dit zorgt
meteen voor The Hobbit vibes. De reisgenoten van Thalon worden voorgesteld in de eerste paar
hoofdstukken waardoor je gelijk een goed beeld hebt wat deze wezens aan elkaar hebben. Samen
gaan zij op pad.

Dit is dan ook het grootste gedeelte van het boek: de reis op zoek naar het Stormhartkristal. Ik
moet eerlijk bekennen dat ik de tijdlijn hiervoor verwarrend vond, desondanks het duidelijk
aangegeven was waar het gezelschap zich bevond. Ik had tijdens het lezen echter een gehaast
gevoel, omdat ik het lastig vond om te achterhalen hoe lang zij ergens waren of hoelang de reis
duurde. Dit vond ik jammer en ik merkte hierdoor dat ik het boek niet echt doorkwam. Daarnaast
vond ik de schrijfstijl heel verschillend. Soms makkelijk, ietwat kinderlijk, en soms lastig.

Het plot verraste me dan wel weer, waardoor ik de laatste hoofdstukken in één ruk uit had. Het
boek Stormhart is niet per se hèt voor mij, maar ik kan me voorstellen dat het voor een beginnende
Nederlandse fantasy-lezer een goede start is. Ik geef het boek 2,5 van de 5 sterren.