Wie had dit kunnen bedenken? Want daar sta je dan, op dezelfde bruiloft. In Ierland. Onenightstands heten om een reden zo. Er is maar weinig ongemakkelijker voor Sarah dan (als bruidsmeisje van haar beste vriendin!) haar onenightstand (de broer van de bruidegom!) tegen het lijf te lopen. Vooral als hij oprecht zijn best lijkt te doen om haar voor schut te zetten. Na deze bruiloft hoeft ze Declan gelukkig nooit meer te zien. Maar eenmaal terug in New York merkt Sarah dat hoe meer ze Declan probeert te vergeten, hoe minder ze hem uit haar gedachten krijgt…